Για δες αλλάζει ο καιρός, αλλάζουν κι οι ανθρώποι...Διασκορπισμένες σκέψεις κ σχέσεις μεσ'τη διαφορετικότητα επιχειρούν να γαντζωθούν απ' το όμοιο και το σταθερό. Μα η αλλαγή ειναι η μοναδική σταθερότητα που προσφέρει ο χρόνος. Όσοι το αγνοούν απλά επιβιώνουν, όσοι ήδη το γνωρίζουν αλλά....ζουν!

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Για εσάς...



Ηρεμώ με τις αγάπες μάτια μου. Με ηρεμούν. Αυτές οι απλές ερωτικές σχέσεις, που ξεκινούν αθόρυβα και συνεχίζουν σιωπηλά, μα έντονα. Τα αόρατα νήματα είναι οι δυνατότεροι δεσμοί, λένε. Και για φαντάσου, άλλοι κάνουν κρότο, να ακουστούν, να διαρκέσουν μα όλο χάνουν ζωή και αξιοπρέπεια.
Με ξεκουράζουν οι χαλαρές οι σχέσεις, έστω να τις βλέπω που και που και ας μη τις βιώνω. Αρκεί να ξέρω πως βρίσκονται  εκεί έξω,  πως υπάρχουν στη ζούγκλα της αγάπης και ήμερα θηρία. Και όταν το ζουν δικοί μου άνθρωποι και αγαπημένοι, εύχομαι, θεέ μου, να τους κρατήσει μια αιωνιότητα το δέσιμο. Να βλέπω γύρω μου χαμόγελα, κουράγια, υπομονή και πείσμα , για  να δυναμώνω κάπου κάπου και εγώ και να προχωρώ χωρίς να φοβάμαι το άγνωστο.
Γι’ αυτό υπάρχουν και οι άλλοι, για να γεμίζουν τις άδειες μας ζωές. Και γι’ αυτό υπάρχουν, μα και για πολλά άλλα… Όνειρα θέλει ο κόσμος και παραμύθι να ηρεμήσει, να κλείσει τα μάτια και τα αυτιά και ας αισθάνεται τον κίνδυνο μπροστά του. Δε φοβάται. Ευτυχισμένος να ναι ο κόσμος για να μοιράζει δανεικά χαμόγελα, όταν σου τα στερούν εσένα. Ιδανικές να ναι οι σχέσεις- μόνιμα ή προσωρινά- ή δανεικές έστω…οι υγιείς οι σχέσεις μόνο.
Από απόσταση μαζί ή κοντινά μαζί ,δεν πειράζει, όπως και να χει. Δεν πειράζει, αν δεν σπαει το σκοινί, αν βαστούν οι καρδιές και αντέχουν οι άνθρωποι. Και αυτές τις ήρεμες αγάπες όλοι συμμάχους στο δικό τους αγώνα θέλουν να 'χουν. Ιερά λάβαρα να τα βαστούν μπροστά για να τρομάζουν τους εχθρούς, χωρίς αγώνα, χωρίς μάχη. Ας μην είναι τελείως  δικές μου αυτές οι αγάπες, δεν πειράζει. Ας είναι αγάπες των δικών μου, σαν δικές μου θα ναι.  Γιατί το ρήμα «αγαπώ»  αιώνες τώρα κλίνεται καλύτερα στον πληθυντικό παρά στον ενικό αριθμό.
(Αφιερωμένο στη Φ και στον Γ. και σε πολλούς  ακόμα)

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

Αλλήλων έργα

Αγάπησες ακόμα και αυτό που νόμιζες ότι μισούσες και απεχθανόσουν. Αυτό που δεν ήταν κάτι φοβερό για τους άλλους, αλλά ήταν αδιανόητο για σένα. Εσύ που μια ζωή μιλούσες και διέδιδες πως δεν μπορείς την καταπίεση, πως δεν αντέχεις τη συμβίωση, την πλύση εγκεφάλου, την αφέλεια. Εσύ ακόμα έλεγες πως δεν αντέχεις άλλα πιο χαζά, όπως το camping, τις ξένες τουαλέτες, τους ψεύτες και αγενείς ανθρώπους, την πολυλογία, τις μεγαλοστομίες. Δήλωνες λάτρης του "λακωνίζειν'', της διασκέδασης, των μεγάλων παρέων, του "καθωσπρεπισμού" και της γαλήνης. Εσύ που όλο έλεγες, όλο μιλούσες.
Βλέπεις ,λοιπόν, πως αρκεί ένας μονάχα άνθρωπος να σου αλλάξει τα μυαλά. Αυτός να ' ναι ο ένας που θα σε κάνει κάποιον άλλο. Θα σε μεταμορφώσει. Εσύ θα κάνεις όλα σου τα δήθεν αδιανόητα. Γιατί τίποτα δεν μπορούμε να κάνουμε, μέχρι να δούμε πως γίνεται στην πράξη, δοκιμάζοντας το.
Αρκεί η αγάπη προς αυτόν τον ΕΝΑ άνθρωπο, ο χώρος και ο χρόνος που του δίνεις για να χωρέσει στη ζωή σου η διαφορετικότητα. Να μπουν στη ζωή σου οι συνήθειες του ,οι πράξεις του και οι σκέψεις του και να σε επηρεάσουν.Αρκεί να τολμήσεις να αγγίξεις τους φόβους σου και να τους ξεπερασεις. Κάποιος σου έδειξε τον δρόμο απ'την αφετηρία σου προς τον τερματισμό της ζωής σου, ή μάλλον κάποιοι. Ηταν πολλοί, γιατί και εσύ δεν είσαι ένας. Είσαι όλοι αυτοί μαζί. Ολοι όσοι μπήκαν στη ζωή σου, είσαι.
 Τώρα κάνεις πράγματα που ούτε φανταζόσουν, γιατί αγαπάς ή γιατί σ'αρέσαν τελικά ή ίσως γιατί σου έγιναν συνήθεια. Κι όλα αυτά τα κουβαλάς μαζί σου. Πάντα θα θυμάσαι στιγμές, καλές ή κακές, δεν έχει σημασία. Αυτές οι στιγμές είναι η ιστορία σου. Βάλε χρώμα στη ζωή σου, ποικιλία. Και τον αέρα που εισπνέεις, φύσηξε τον δυνατά...γιατί ποτέ δεν ξέρεις πόσοι μπορούν απο εσένα να αναπνεύσουν. . .

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

Ε-ναι-ΑΥΤΟΣ...

Κράτησε την ψυχή σου ζωντανή σε ένα καλό επίπεδο. Ζήσε τη ζωή όπως γουστάρεις και όχι όπως απαιτούν τα "πρέπει" ή τα "θέλω" άλλων. Απόλαυσε όσο μπορείς την κάθε στιγμή, αυτή που σε θλίβει ή σε συνθλίβει και αυτή που σε απογειώνει. Είναι όλες τους μοναδικές. Αγάπησε όποιον θες, όσο θες, όσο αντέχεις και πιο πολύ τον εαυτό σου, γιατί αυτή είναι η μεγαλύτερη αγάπη απ όλες ή πιο υγιής και η πιο αληθινή. Κι αν αγαπάς τον εαυτό σου, θα λατρέψεις τους ''δικούς'' σου και θα συγχωρέσεις τους ''ξένους'' σου. Εκεί η ψυχή σου θα βρει ηρεμία. Εκεί θα μπορέσεις επιτέλους να ζήσεις χωρίς να κοιτάς πίσω και χωρίς να πονάς.
Μόνος σου είσαι και μόνος σου θα σαι παντα, κι αυτό δεν ειναι απαραίτητα κακό, γιατί μόνος σου γεννήθηκες και μόνος σου θα πεθάνεις. Από σένα να εξαρτάσαι μόνο. Όλοι οι άλλοι θα λυγίσουν και θα πέσεις. Εσύ είσαι ο μόνος ικανός να κρατήσεις όρθιο τον εαυτό σου, ή να τον ισοπεδώσεις αν το θες. Μόνο εσύ έχεις αυτό το δικαίωμα και αυτή την υποχρέωση, κανείς άλλος.
Όλοι οι άλλοι είναι οι κομπάρσοι στη ζωή σου, αυτοί που θα σε κάνουν να γελάς, να κλαις, να χαιρεσαι και να λυπάσαι, να ενθουσιαζεσαι και να απογοητεύεσαι, να πέφτεις και να σηκώνεσαι, να αγαπάς και να αδιαφορείς. Θα 'ναι πάντα σημαντικοί και αναντικατάστατοι γιατί ο καθένας απο αυτούς έχει προσθέσει το λιθαράκι του σ' αυτό που είσαι σήμερα ή σ' αυτό που θα γίνεις αύριο. Και να χαίρεσαι γι αυτό, γιατί ο χρόνος σου δε σκορπίστηκε άδικα και για κανέναν ανάξιο. Όλοι άξιοι ήταν, όμως λίγοι επαρκείς. Κι αυτούς κρατάς κοντά σου, αυτούς τους λίγους, τους εκλεκτούς.
Ξέρεις κανείς τελικά δεν είναι εχθρός σου πιο μεγάλος απ' οτι ο ίδιος σου ο εαυτός. Αυτός σου βάζει παγίδες, διλήμματα, δημιουργεί εμπόδια και αμφιβολίες, βλέπει σκιές και άλλοτε φαντάσματα. Ο εχθρός σου ο πιο μεγάλος είσαι εσύ, γιατί δεν αγαπάς τον εαυτό σου όσο πρέπει.
Να θυμάσαι να ζεις με βάση τα ''πιστεύω" σου και τις αξίες που κουβαλάς μαζί σου. Να θυμάσαι να αγαπάς απο επιλογή και δίχως προκαθορισμένα όρια. Να θυμάσαι να σηκώνεσαι όταν πέφτεις και να γελάς όταν πονάς. Να θυμάσαι όλους όσους στάθηκαν πλάι σου στις κακές και κυρίως στις καλές σου στιγμές και να παλεύεις να τους κρατήσεις δίπλα σου μια ζωή. Να θυμάσαι οτι κάποιοι σ'αγαπούν κι ας μην τους βλέπεις πάντα. Να θυμάσαι επίσης οτι υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ.Και να μη ξεχάσεις να στηρίζεσαι μονάχα στον εαυτό σου, είσαι μόνος σου και δεν είσαι ο μόνος....